春雪

文都老夫子

   （一）    雪与冬天

                   我本不是冬的恋人
                   那个糟老头
                   从未走进我的心灵
                   几句廉价的赞美
                   就把我的青春
                   葬送在岁末寒风？

                  用虚拟的伴侣
                  来绑架无辜的灵魂
                   可恶的
                   缺德的
                   是无聊的世人


（二）    雪与春风

               我与春风
               只是偶然同路同行
               谁也不是谁的情人
               春雨
               你可多情
               不可多心

              莫忘记
              这世上
              除了情人
              除了仇人
              还有
            
             路人
                  

（三）雪与流星

            春天里
            我相拥大地
            从未奢望
            持久永恒

            就当我是
            夏日那一颗流星
            生命有片刻的激情绽放
            远胜阴着脸去熬那个严冬


           什么天长地久
           什么海枯石烂
           统统留给
           ……